at mı garip çocuk mu. at mı esir çocuk mu. her ikisi mi yoksa?
biz mi "aidiz" onlar mı. biz mi uzağız, biz mi yakınız, biz mi perişan, onlar mı.
bir yükü alır gideriz peşimiz sıra. bir yüke yükleniriz. bir yüke yük ederiz. bir yükü yüke tespit eder yürürüz.
bir yükte yol alırız. yolları aşina kılarız yolculuğumuza. hiç umursamaz gibi olsa da! yola yüklenir dururuz.
atın nalları var mı bilmiyoruz. belki de çok doğaldı, ve onun için yabancıydı ya! belki de çok âtıldı.
atın yüreği var mı bilmiyoruz! korkar mı örneğin. sevinir mi. yoksa aklı başında da yerinir mi!
kesin olan bir şey varsa o da atın çocuğu alıp gitmediği. en azından bu enstantane o görüntüde.
seyyar satıcı mı çocuk. çingene mi. bir gösteri atı mı "hayvan". "show business" mi hepten olan!
yine de "özendiğimizi" saklamayalım. o ahenkli adım atışını, şıkır şıkır çıkardığı sesi, hayalimizi.
yine de resimdekini özdeş kıldığımızı özümüzle, saklamayalım.
hangisi "garip" resimdekilerin.
"biz" mi??
belki de, tüm manzarayı öyle bir içtik ki.. biz oldu her şey.
biz yürüdük! biz bindik! biz vardık!
biz.
indik
